Cudowna Moc Bukietów – Konkurs w Postolicach – edycja 2025
04-08-2025
Mamy ogromną przyjemność zaprosić Państwa po raz kolejny do udziału w konkursie tradycyjnych bukietów zielnych. Jak co roku spotkamy się 15. sierpnia w Podstolicach.
Organizatorami tegorocznej edycji są Stowarzyszenie Instytut Dziedzictwa z Krakowa i Stowarzyszenie Skrzynia z Libertowa. Wspólnie przygotowaliśmy dla Państwa konkurs oraz towarzyszący mu festiwal tradycji.
Najważniejsze zasady przyjmowania i kategoryzacji bukietów:
We wszystkich kategoriach konkursowych bukiety powinny zawierać wyłącznie rośliny pochodzące z miejscowych lasów, łąk i ogrodów ze szczególnym uwzględnieniem ziół (np. mięta, ruta, dziewanna, lebiodka, krwawnik, hyzop, czarnuszka, cząber, rozmaryn) oraz kwiatów polnych i ogrodowych, a także gałązki np. jarzębiny, leszczyny, mirtu. Nie określa się wielkości bukietów. Wszelkie ozdoby, wiązania, czy dodatki muszą mieć charakter ekologiczny (dopuszczalne są wstążki z materiałów naturalnych).
- „Tradycyjny Bukiet Zielny” – głównym kryterium oceny jest skład i ilość wykorzystanych ziół i kwiatów, a w dalszej kolejności kompozycja. Unikamy roślin trujących. Bukiet ma być tak ułożony, by móc trzymać go w ręce lub – jeśli jest bardzo duży – w dwu rękach. Inną pożądaną formą jest naręcze. Zgodnie z małopolską tradycją Tradycyjny Bukiet Zielny zawiera nabite na patyk jabłko.
- „Mały Bukiet” – konkurs dla dzieci do 13 roku życia. Kryterium oceny to dobór ziół i kwiatów oraz staranność wykonania. Bukiet musi być wykonany przez dziecko samodzielnie, a dorośli mogą jedynie być doradcami dziecka.
Po więcej szczegółów koniecznie zajrzyjcie do Regulaminu.
Konkurs ma także swoją odsłonę internetową, szczegóły wkrótce.
Wspierają nas Powiat Wielicki, Województwo Małopolskie oraz Miasto i Gmina Wieliczka.
Mecenasem Cudownej Mocy Bukietów 2025 jest Kopalnia Soli w Wieliczce.
Najwięcej aktualnych informacji i codzienne inspiracje znajdziecie na profilu facebook.com/cudownamocbukietow
Cudowna Moc Sztuki
23-09-2019
Przed nami kolejny wykład dotyczący pokazu obrazu „Zwiastowanie” Mistrza Jerzego:
„Kwiaty, owoce i rozmaite utensylia wypełniające półki, szafy, nisze…
Elementy martwej natury w malarstwie europejskim wieku XV i XVI, ich rola
i znaczenie”
Ośrodek Kultury Europejskiej „Europeum”, 26 września 2019, czwartek,
godzina 17.00
Malarski gatunek martwej natury-„zagubiony” od czasów antyku-przetrwał
jednak w sztuce średniowiecza, niejako w ukryciu, obecny w kompozycjach
religijnych i portretach. Zasadniczo, elementy martwej natury, czyli
kwietne bukiety, owoce lub różne przedmioty (utensylia), towarzyszyły
scenom Zwiastowania, przedstawieniom Świętej Rodziny oraz wizerunkom Ojców
Kościoła. Bywały też umieszczane bardziej dyskretnie, w niszach, szafach,
na półkach, gdzie tworzyły prawdziwe kompozycje. Początkowo,owe
fragmentaryczne „martwe natury” występowały jeszcze niesamodzielnie,
stając się nośnikiem znaczeń symbolicznych, duchowych, zarówno w
malarstwie północnoeuropejskim-niderlandz
środkowoeuropejskiej, XV i XVI stulecia.
Warto przypomnieć te skromne początki jednego z najbardziej wyróżniających
się i atrakcyjnych gatunków europejskiego malarstwa, nie tylko ze względu
na walory estetyczne martwej natury, lecz także-jej znaczenie i wymowę.
Prowadzący: dr Filip Chmielewski,historyk sztuki, adiunkt w Dziale Grafiki
i Rysunku MNK,specjalizujący się również w badaniach nad europejskim
malarstwem, szczególnie czasów nowożytnych, w tym-zagadnieniem powstania i
rozwoju gatunku martwej natury w sztuce.
Cudowna Moc Sztuki 2018
09-08-2018
W tym roku Cudowna Moc Sztuki zaowocowała kolejnym pokazem:
Loading...
Reload document 
Open in new tab
Loading...
Witraże Krakowskie – Die mittelalterlichen Glasmalereien in der Stadtpfarrkirche Mariä Himmelfahrt in Krakau
06-07-2018
Lech Kalinowski, Helena Małkiewiczówna, Dobrosława Horzela, Die mittelalterlichen Glasmalereien in der Stadtpfarrkirche Mariä Himmelfahrt in Krakau, Kraków 2018
Pierwszy polski tom międzynarodowej serii Corpus Vitrearum Medii Aevi poświęcony jest witrażom w kościele Mariackim w Krakowie, jednej z ważniejszych świątyń miejskich Europu Środkowej. Witraże, które powstały u schyłku panowania Kazimierza Wielkiego i w początkowym okresie panowania Jagiellonów są największym zespołem malarstwa witrażowego w Polsce. Z ogromnego, liczącego pierwotnie ponad 600 kwater zasobu do dziś zachowała się mniej więcej 1/6, a kwatery pierwotnie wypełniające 11 okien chóru kościoła zebrane są obecnie w 3 oknach w apsydzie. W efekcie studiów, autorzy książki odtworzyli ich pierwotny układ, poddali analizie kontekstualnej program ikonograficzny przeszkleń oraz przeprowadzili analizę formalno-genetyczną zespołu, wskazując na jego stylowe zróżnicowanie.
Tom jest efektem badawczej współpracy Lecha Kalinowskiego i Heleny Małkiewiczówny, którzy w latach 90. ubiegłego stulecia wypracowali główne tezy dotyczące witraży kościoła Mariackiego. W latach 2011–2013 zostały one zmodyfikowane, rozwinięte i spisane przez Helenę Małkiewiczównę, przy współpracy Dobrosławy Horzeli. Książkę uzupełnia wprowadzenie historyczno-artystyczne autorstwa Marka Walczaka, którego zadaniem jest powiązanie zasadniczego wywodu z szeroko rozumianą kulturą materialną miasta w XIV w.
Publikacja pierwszego tomu korpusu witraży średniowiecznych w Polsce, poświęconego przeszkleniom najważniejszej fary Krakowa była możliwa głównie dzięki wsparciu finansowemu Miasta Kraków, a także parafii Wniebowzięcia NMP w Krakowie oraz Union Académique Internationale. Zespół średniowiecznych witraży kościoła Mariackiego stanowi największy tego typu cykl w skali Polski. Biorąc pod uwagę, że w mieście zachowało się dużo więcej średniowiecznych witraży, zarówno w budowlach sakralnych, jak i w zbiorach muzealnych, Kraków niewątpliwie zasługuje na miano „miasta witraży”. Bogactwo i różnorodność witrażownictwa krakowskiego potwierdzają również późniejsze (XIX- i XX-wieczne), niezwykle liczne dzieła, zachowane w budowlach sakralnych i świeckich.
„Znaczenie omawianej monografii polega przede wszystkim na wprowadzeniu do obiegu naukowego wielkiego zespołu malowideł z XIV w. związanych z Krakowem, które pozostawały niedostępne dla badawczy. Można nawet powiedzieć, że pozostawały one poza ich świadomością. (…)Bez cienia przesady można powiedzieć, że publikacja wyników badań nad witrażami w kościele Mariackim wypełnia jedną z najistotniejszych białych plan w polskiej historii sztuki.”
Z recenzji wydawniczej prof. dr hab. Adama S. Labudy
Projekt zrealizowany we współpracy z Urzędem Miasta Krakowa, Universitas oraz UJ.
Witraże Krakowskie – Die mittelalterlichen Glasmalereien in der Stadtpfarrkirche Mariä Himmelfahrt in Krakau
06-07-2018
Lech Kalinowski, Helena Małkiewiczówna, Dobrosława Horzela, Die mittelalterlichen Glasmalereien in der Stadtpfarrkirche Mariä Himmelfahrt in Krakau, Kraków 2018
Pierwszy polski tom międzynarodowej serii Corpus Vitrearum Medii Aevi poświęcony jest witrażom w kościele Mariackim w Krakowie, jednej z ważniejszych świątyń miejskich Europu Środkowej. Witraże, które powstały u schyłku panowania Kazimierza Wielkiego i w początkowym okresie panowania Jagiellonów są największym zespołem malarstwa witrażowego w Polsce. Z ogromnego, liczącego pierwotnie ponad 600 kwater zasobu do dziś zachowała się mniej więcej 1/6, a kwatery pierwotnie wypełniające 11 okien chóru kościoła zebrane są obecnie w 3 oknach w apsydzie. W efekcie studiów, autorzy książki odtworzyli ich pierwotny układ, poddali analizie kontekstualnej program ikonograficzny przeszkleń oraz przeprowadzili analizę formalno-genetyczną zespołu, wskazując na jego stylowe zróżnicowanie.
Tom jest efektem badawczej współpracy Lecha Kalinowskiego i Heleny Małkiewiczówny, którzy w latach 90. ubiegłego stulecia wypracowali główne tezy dotyczące witraży kościoła Mariackiego. W latach 2011–2013 zostały one zmodyfikowane, rozwinięte i spisane przez Helenę Małkiewiczównę, przy współpracy Dobrosławy Horzeli. Książkę uzupełnia wprowadzenie historyczno-artystyczne autorstwa Marka Walczaka, którego zadaniem jest powiązanie zasadniczego wywodu z szeroko rozumianą kulturą materialną miasta w XIV w.
Publikacja pierwszego tomu korpusu witraży średniowiecznych w Polsce, poświęconego przeszkleniom najważniejszej fary Krakowa była możliwa głównie dzięki wsparciu finansowemu Miasta Kraków, a także parafii Wniebowzięcia NMP w Krakowie oraz Union Académique Internationale. Zespół średniowiecznych witraży kościoła Mariackiego stanowi największy tego typu cykl w skali Polski. Biorąc pod uwagę, że w mieście zachowało się dużo więcej średniowiecznych witraży, zarówno w budowlach sakralnych, jak i w zbiorach muzealnych, Kraków niewątpliwie zasługuje na miano „miasta witraży”. Bogactwo i różnorodność witrażownictwa krakowskiego potwierdzają również późniejsze (XIX- i XX-wieczne), niezwykle liczne dzieła, zachowane w budowlach sakralnych i świeckich.
„Znaczenie omawianej monografii polega przede wszystkim na wprowadzeniu do obiegu naukowego wielkiego zespołu malowideł z XIV w. związanych z Krakowem, które pozostawały niedostępne dla badawczy. Można nawet powiedzieć, że pozostawały one poza ich świadomością. (…)Bez cienia przesady można powiedzieć, że publikacja wyników badań nad witrażami w kościele Mariackim wypełnia jedną z najistotniejszych białych plan w polskiej historii sztuki.”
Z recenzji wydawniczej prof. dr hab. Adama S. Labudy
Projekt zrealizowany we współpracy z Urzędem Miasta Krakowa, Universitas oraz UJ.
